سپاس و پیزانین (سپاس و قدردانی)
سپاس و پێزانین
کۆچی دوایی کاک خهلیلی برام هێند له پڕ و چاوهڕوان نهکراو بوو که نرکهی له نێوی دڵم هێنا و به قورسایهکهی شانم داکهوت. ئهگهر به هاناوه هاتنی به شکۆی خهڵکی مههاباد به گشتی و به تایبهت دۆستان مان نهبوایه باری ئهم خهمه گهورهیه به بنهمالهی ئێمه ههڵ نهدهگیرا.
خوشک و برا بهرێز و خۆشهویستهکانم که له سهرما و بهستهڵهکی ڕێبهندان دا بۆ به خاک ئهسپاردنی ئهم خۆشهویستهمان یارمهتییان داوین، دهسته سڕ و نێوچاوانه تهزیوهکانتان ماچ دهکهم. سپاس بۆ ههمووتان که لهو چهند ڕۆژهدا به هاتنتان هاوخهمی خۆتان دهربڕیوه به دڵخۆشی دانهوه خهمتان لێ ڕهواندین و سۆکناییتان به دڵمان دا هێنا. ههروهها جێی خۆیهتی سپاسی دۆست و ناسیاوانی نێو خۆ و دهرهوهی ولآت بکهم که له ڕێگای پێوهندی تهلێفۆنی به سهریان کردینهوه و به دهنگی گهرم و پڕ سۆزیان باری سهر شانیان سووک کردین.
خوشکان و برایان ئهم به دهنگهوه هاتنهتان ئاستی بهرپرسایهتی ئێمهی له هاند کۆمهڵگا دا قورستر کرد ههر بۆیه پڕ به دڵ سپاسی بێ پایانی خۆم و بنهماڵهی پهسوە یی ئاراستهی ئێوهی خۆشهویست دهکهم. زمان و قهڵهم توانای دهربڕینی رێز و پێزانینی نییه، هیوامه له خۆشێکانتان دا بۆتان تێ ههڵێنمهوه و دڵ به خهم نهبن.
داوایەک:
خهلیل مروڤ دوست و پشت و پهنای کهم ئهندامان و مندالآنی سهر و مل نهگرتوی "معلولی زهنی "بوو. کهم ژیا بهلآم ژیانێکی به کردهوه و پڕ بهرههمی ههبوو. به هۆی کردهوهکانێوه بوو که له نێو دڵی خهڵک جێگای کردبوه. لهم دهرفهته کهلک وهردهگرم داوایهکتان لێ دهکهم.
ههر وهکی دهزانن کاک خهلیل بهرپرسی بنکهیک بو به ناوی « مرکز شبانه روزی معلولین ذهنی کهوین»بوو، لهم شوینه منداڵ گهلێک دهژین که پێویستیان به یارمهتی ههموانه و چاویان له دهست و هیمهتی ئێوهیه. تکایه چاوتان به سهریانهوه ههبێ و ههر وهکی ههتا ئێستاش ههر به یارمهتێکانی ئێوه ئهم بنکهیه ههڵسوڕاوه لهمهو به دواوهش دهستیآن به سهر دا بگرن و له یارمهتێ کانی خۆتان بێ بهشیان مهکهن با ئهم بڕه سهرپهنایهیان لێ نهشێوێ.
به سپاسهوه جهلیل پهسوەیی
سپاس و قدردانی
غم از دست دان برادرم خلیل آنقدر ناگهانی و تأثیرگذار بود که اگر حضور پرشور مردم ، دوستان و آشنایان نبود هیچکدام از پس باور این واقعیت تلخ برنمی آمدیم .
خواهران و برادران عزیز و گرانقدرم که در این روزهای سرد و سخت بهمن ماه در مراسم خاکسپاری عزیزمان شرکت داشتید؛ دست و پیشانی سرمازدهیتان را میبوسم و از شما سپاسگذاریم که طی این چند روز به طرق مختلف همدردی خودتان را نسبت به ما ابراز داشتید و بار غم از دست دادن برادرم را از روی شانه هایم سبک کردید .
حضور پر شورتان در این مراسم مسئولیت اجتماعی خانوادهیمان را نسبت به مردم عزیز شهرمان سنگین تر کرد و جا دارد نهایت تقدیر و تشکر خود و خانواده پسوهای را بحضورتان اعلام دارم هرچند زبان و قلم برای تشکر از شما قاصر است .
امید است تا در شادیهایتان جبران کنیم .
و اما یک درخواست :
برادرم ( خلیل ) مردم دوست و حامی معلولان و کم توانان ذهنی شهرمان بود. هرچند زندگیش کوتاه اما وسعت کارهایش برای همیشه در یادها خواهد ماند .
خلیل مؤسس مرکز شبانه روزی معلولین ذهنی "کهوین" بود که مدتهاست با همیاری مردم، این کار خدا پسندانه ادامه یافته و چه بسیارند معلولانی که برای بقا و ادامه حیات به کمک شما نیازمندند .
می خواهم فرصت را غنیمت شمرده و برای کمک به این معصومین که شاید کمترین سهم را از زندگی بردهاند از شما بخواهم تا با کمک های بیدریغتان همچون همیشه کمک حالشان باشید و برای زیستن و ادامه تنهایشان نگذارید.
شاید با اینکار قدری بهتر آنهارا دریابیم ...
با کمال تشکر جلیل پسوئی
ممنونم از آرش عزیز برای ترجمه متن و ارسال سریع آن
و سپاس برای رامیار عزیز از ابراز احساس همدردی اش با طرح زیر:
کانون کوهنوردان اوراز فعالیت خود را از سال 1379 با نام گروه آراز منشعب شده از گروه آرارات آغاز نمود و با کسب مجوز فعالیت از هیات کوهنوردی استان در سال 1382 پس از احراز شرایط از گروه به کانون کوهنوردان اوراز مهاباد (سال 1383) ارتقا یافت. کانون توسط آقایان جلیل پسوه ای و جمال و عطا عزیزی اعضای هیات موسس و با اساسنامه ای در 10 فصل، 22 ماده و 9 تبصره تاسیس گردید.از سال 1393 با دریافت مجوز از وزارت ورزش و جوانان تحت عنوان باشگاه کوهنوردی اوراز مهاباد به فعالیتهای خود ادامه میدهد.